OnAir OnLine: Bedenk een Format
augustus 4, 2010 by Robin
Filed under Nieuwste Berichten, OnAir OnLine, School
Zoals je eerder hebt kunnen lezen is het project OnAir OnLine verdeeld over tien teams en omdat een productie meer is dan alleen filmen en bewerken bestaat elk team uit minstens twee AV’ers (Audio/Visueel), JP’ers (Junior Producer) en MV’er (Media Vormgever).
De AV’ers zijn tijdens het project verantwoordelijk voor de technische uitvoering van de uiteindelijke productie. Niet alleen zijn ze eindverantwoordelijken voor de kwaliteit van het beeld, geluid en licht, de AV’ers werken ook aan de eindmontage van het filmpje.
De JP’ers organiseren de hele productie. Als producers zijn zij verantwoordelijk voor het regelen en bijhouden van draaidagen, filmlocaties, interviews, het uitwerken van een format en een overzicht maken van eventuele uitgaven. Ook treden ze tijdens het filmen vaak op als regisseur. Tijdens de montage zullen de JP’ers ook de vorderingen bijhouden en suggesties geven.
De MV’ers zijn verantwoordelijk voor alle grafische elementen van het project. Denk hierbij aan het programma logo, een website, flash animaties, enzovoort. Aan hen de taak om het programma een passende uitstraling te geven en deze uitstraling door te trekken naar de website en de poster.
Brainstormen
Met een team van zeven man (3 AV’ers, 2 JP’ers en 2 MP’ers) waren we het kleinst van de tien OnAir OnLine teams. Maar wat we niet hadden aan mankracht maakte we goed met wilskracht en inzet. En zo zaten we vanaf de allereerste dag met elkaar om de tafel om te bespreken waar ons programma over zou gaan.
Omdat het programma jongeren moet aanspreken kwamen we al snel op het onderwerp ’school’ en ‘opleidingen’. Enige probleem, je wordt op TV al dood gegooid met programma’s over verschillende beroepen en opleidingen. De uitdaging was dus om een format te verzinnen waarbij we vanuit een heel nieuw perspectief met het onderwerp ‘opleidingen’ om gaan. Na een hoop ideeën direct naar de prullenbak te hebben verwezen kwamen we als team terecht op het volgende idee.
Wat nou als we gewoon met een camera de straat op gaan, willekeurig mensen aanspreken en vragen welk beroep ze uitoefenen? Kom je een leuke beroep tegen dan lopen we een dagje met die persoon mee en geven we de kijker informatie over dat beroep en welke opleiding je moet doen om daar te komen. Als je tientallen mensen op straat interviewt moet er toch minstens één persoon bij zitten die een super interessant beroep heeft dat jongeren interesseert. En als je ze dan ook nog op hun favoriete beroep laat stemmen heb je een uniek format. Zo gezegd zo gedaan.
Maar iedereen die in de televisie wereld werkt weet dat TV zo nep is als het maar kan. Daadwerkelijk de straat op gaan en hopen dat we iemand tegenkomen met een leuk beroep is behoorlijk riskant als je het hele handeltje over negen weken moet inleveren. En dus gingen we op jacht naar een onderwerp voor de pilot aflevering.
De Luchtmacht
Al snel kwam één van de JP’ers met een geweldig voorstel om een item te draaien over het F-16 Demoteam. Hij kende iemand die voor de luchtmacht werkt en kon via via wel een interview regelen met één van de teamleden. Dit was natuurlijk een gouden kans. Mogen draaien bij de luchtmacht lukt niet zomaar iedereen, zeker niet een stel broekies op een media opleiding. Het was dan ook een kans die we met beide handen vast grepen.
Na veel mailen en bellen met de luchtmacht wisten we een afspraak te maken op vliegbasis Leeuwarden. We zouden daar een dag lang mogen draaien, inclusief een interview en een vlieg demonstratie van het demoteam.
Tips
Hoe die draaidag is verlopen zul je binnenkort kunnen lezen op Backstage Media. Tot die tijd wil ik nog wat tips delen voor iedereen die op dit moment misschien met OnAir OnLine bezig is, voornamelijk over het bedenken van een format.
Het spreekt voor zich, maar probeer origineel te zijn. Alles over school, opleidingen, beroepen enzovoort is de afgelopen jaren al enorm veel voorbij gekomen in OnAir OnLine en ook wij kwamen erachter dat ons originele helemaal zo origineel niet was. Doe goed onderzoek voordat je je vastlegt op je format.
Wees bereid compromissen te sluiten. Zoals ik al zei waren wij met zeven man het kleinste team, er waren ook teams van twaalf man. Als je het met zoveel mensen unaniem eens probeert te worden dan zit je te vergaderen tot diep in de nacht. Zelfs als je een idee niet ziet zitten moet je bereid kunnen zijn je eigen plannen naast je neer te leggen, ook al denk je dat ze beter zijn dan de rest.
Weet wat wel en niet kan. Dit geld zeker voor de AV’ers in het team. De Junior Producers hebben er een handje van om met ideeën te komen die technisch niet haalbaar zijn. Ten minste, niet met de apparatuur die je op school tot je beschikking hebt. Beloof geen dingen die je niet waar kan maken en check desnoods bij een leraar of bepaalde dingen haalbaar zijn of niet.
Analyseer je teamgenoten. Het is verstandig om vanaf de eerste dag met een kritische blik naar je teamgenoten te kijken. In negen weken tijd kun je goede vrienden worden maar je moet problemen aan kunnen zien komen. Als je op de eerste vergadering al merkt dat er één of twee mensen bij zitten die er met de pet naar gooien houd die personen dan extra in de gaten en spreek ze er tijdig op aan voordat er dingen fout gaan. Negen weken lijkt lang, maar het is heel kort. Mensen die hun deadlines missen kun je echt niet gebruiken als je een strak schema hebt.
Jobhoppers Online
Jobhoppers, ons uiteindelijke programma, heeft ook een eigen website die is ontworpen door de Media Vormgevers van ons team. Je kan de website hier bezoeken.
OnAir OnLine
Deel 1: Het Begin van 9 Weken Stress
Deel 2: Bedenk een Format
The Importance of Back-story
In my opinion a back-story or lack of one can completely make or break a story, be it a movie, game, book or other form of media. Especially if a story is set in fictional or partially fictional universe a lack of back-story can completely shatter something which had the potential to be very good.
The reason I’m bringing this up is because I just had my 12-year-old niece over for two days and she just loves horror movies. She thought it would be a great idea to have a movie night consisting only of horror movies. And I HATE horror movies. I’m not scared of horror movies, I genuinely hate them because the quality of the story in such movies is almost always puke worthy.
If it’s a story about a serial killer there is always a group of young kids who get slaughtered and by the end of the movie we still have no idea who the killer is or, even more important, why he became a serial killer to begin with. There is no real story to begin with, there is no hidden plot, it’s just a group of people who keep getting killed in hilarious ways without any real motive and the movie is over once they are a) all dead, or b) if one manages to survive in which case you can bet your ass there will be a sequel.
If the story features monsters it’s even more stupid. Often you get the same type of scenario but instead of a serial killer the group gets to deal with unnatural monsters of all kinds. What these monsters are, how they came to be, where they came from or why they are attacking the group remains unknown for ever, they are just in the movie to make it scary and not to support some sort of interesting plot line. Again the movie ends when either everyone is dead or if the last person makes it out alive.
This brings me to the movie my niece brought over; The Decent. When we started watching I was pretty skeptical about the story since the description on the cover didn’t leave much room for interpretation. Group of women in a cave, scary monsters, the end. I was surprised however when the story started to climb to an okay level at some point when there was still no sign of the monsters 45 minutes into the movie and small signs of back-story and subplot started showing up. But it soon dropped back to the ’stupid’ category as soon as the first monster showed its face.
Spoilers!
The monsters in this case were blind cave dwelling creatures who hunted based on sound, much like bats. When one of the women finds an old piece of cave exploring equipment, while the cave is supposed to be new and unexplored, the suggesting is made that the creatures are actually evolved humans, evolved from the explorers who set foot in the cave over 100 years ago.
When that theory is first told in the movie you are left with a lot of questions. Why didn’t the explorers starve to death? How can something evolve in just 100 years time? With any other movie you’d laugh at the theory itself, but because up to this point the movie had a pretty solid story, you tend to think that you’re going to get an answer to those questions as the story progresses. But from the moment the monsters show up the movie drops down to a classic ‘hunt down and kill’ scenario. No back-story of any kind is given about the creatures from this point on. The creatures simply serve as the means to killing the victims and nothing more while there was plenty of potential to tell more about these creatures and the explorers who came before.
End of Spoilers
Like with any low grade horror movie, though, this movie also gets a sequel which will be released (or has been released) this year. It will offer the original writer and director of the movie a chance to fix his early mistake, though from what I’ve read so far I doubt the second part will be any better than the first part. Most importantly, I think the writer created an impossible scenario to create an explanation for which is something you should at all time avoid. If you’re going to create something, at least make the back-story something that could have happened in that particular universe.
I will be watching the sequel, I want to find out if the writer is going to make any effort into explaining the things he left untold in the first part. But like I said, I suspect it’s going to suck just as much.
Robin


Wil je op de hoogte blijven van nieuwe berichten op Backstage Media? Abonneer je nu op de nieuwsbrief en ontvang nieuwe berichten direct in je inbox!