Vanuit de opleiding AV Medewerker op het ROC in Hilversum mogen ieder jaar een aantal leerlingen mee naar het voorbereiden en uitvoeren van de intocht. Nu heb ik tijdens mijn tijd op het ROC behoorlijk wat klussen gedaan, zelfs in Ahoy gestaan, maar de intocht van Sinterklaas is natuurlijk wel een unieke ervaring. En natuurlijk niet te vergeten, ik krijg de kans om heel nauw samen te werken met een van de grootste facilitaire bedrijven van Nederland. Lang verhaal kort, dit was een klus waar ik me direct voor opgaf en waar ik uiteindelijk ook voor uitgenodigd werd.

11 november -- 2 Dagen tot Intocht

Donderdagochtend. Om half zes begint mijn mobiel een vrolijk melodietje te produceren als teken dat ik toch maar eens moet gaan beginnen met wakker worden. Om zes uur springt vervolgens de radio aan en besluit ik toch maar eens uit bed te komen. Even scheren, douchen, stevig ontbijtje naar binnen werken en dan nog even een kwartiertje het ochtendnieuws kijken voordat ik om kwart over zeven richting het Mediapark vertrek.

Vandaag gaan we volgens de planning om acht uur weg, maar het is altijd fijn om nog even een half uurtje bij te kletsen met je collega’s onder het genot van een lekker kopje thee (ben nooit zo’n koffie liefhebber geweest). En met de koude wind die buiten over het Mediapark raast is dat zeker geen overbodige luxe, aangezien het in de haven van Harderwijk waarschijnlijk nog vele malen kouder zal zijn. Na het kopje thee vertrekken we, netjes volgens de planning, om acht uur uit Hilversum met twee volle crew busjes en een materiaalwagen richting Harderwijk.

Een kleine drie kwartier later komen we aan bij de compound tegenover het Dolfinarium, een soort thuisbasis tijdens de intocht die dienst doet als materiaal opslag, kantine en regie. Dan begint het uitladen van de materiaalwagen. Tientallen kisten met honderden meters triax kabel slepen we de wagen uit. In totaal zal er in de loop van die dag ruim 12 kilometer aan kabel door de stad getrokken worden om alle camera’s en speakers aan te kunnen sluiten.

Het Bekabelen van Harderwijk

Om het uitrollen van 12 kilometer kabel zo vlot mogelijk te laten verlopen was de stad onderverdeeld in drie vakken; Geel, rood en blauw.

Vak geel staat voor de kabelroute van de regiewagen naar de haven waar pakjesboot 12 aanmeert. Deze kabels zijn bedoeld voor de twee camera’s op de steiger en de draadloze ontvangers langs de kade.

Vak rood staat voor de kabelroute van de regiewagen naar het marktplein. Deze kabels zijn bedoeld voor de twee camera’s op de markt, de camera in de studio van Wiebertje en de draadloze ontvangers op het marktplein.

Vak blauw staat voor de kabelroute langs de route van de haven naar het marktplein. Deze kabels zijn bedoeld voor de vijf camera’s langs de route en de verschillende draadloze ontvangers langs de route.

Ik en drie andere collega’s waren verantwoordelijk voor het bekabelen van vak geel. Een route die voornamelijk door rustige straatjes liep en maar op twee punten over een straat heen moest.

Het trekken van triax kabel is iets wat je over het algemeen in team verband doet. Afgezien van de talloze bochten waar zo’n kabel doorheen gaat zijn afstanden van meer dan honderd meter bijna niet meer te trekken voor één persoon. De kabel wordt dan simpelweg te lang en te zwaar. Ook om die reden werk je samen en trekken de mensen halverwege alvast een overschot aan kabel achter zich zodat de persoon aan het uiteinde minder gewicht hoeft te trekken.

Het werk ging vrij vlot en tegen de tijd dat de lokale kerkklok twee uur sloeg lagen alle kabels richting de haven, langs de huizen, via een overspanning over de straat heen en in nette bosjes naast de kade. De eerste helft van de dag zat er op en afgezien van de kou en de harde wind viel het nog redelijk mee met het weer. Het was dan ook typisch dat ik net een opmerking maakte over het uitblijven van de voorspelde regen toen ik de eerste regendruppel voelde. De rest van de middag heeft het alleen maar geregend en op dat soort momenten ben je toch blij dat je ooit die waterdichte Northface jas hebt gekocht, want in die kou en nattigheid wil je niet staan met alleen je leren jas.

Tegen een uurtje of half zes zat het werk voor die dag er officieel op. Ik, mijn collega’s, de compound en de rest van Harderwijk waren allemaal volledig doorweekt van de regen. Het was dan ook fijn eindelijk weer in het warme (en vooral droge) crew busje te kunnen klimmen. Pas tegen een uur of zeven was ik thuis. Ik heb gedouched, gegeten en lag nog voor negen uur weer in bed. Wat een dag.

12 november -- 1 Dag tot Intocht

Eén van die leuke dingen van werken bij de TV is dat je dingen ziet die niet veel mensen zien, en dingen weet die niet veel mensen weten. Een voorbeeld van zo’n leuk weetje is dat de hele intocht van Sinterklaas ieder jaar van begin tot eind wordt gerepeteerd. Inclusief het aanmeren van pakjesboot 12 en het begroeten van Sinterklaas. Het is zoiets wat je waarschijnlijk alleen maar weet als je toevallig in de stad woont waar de intocht plaatsvind, maar het blijft een leuk weetje.

Vandaag vindt in Harderwijk de generale repetitie plaats. Om twee uur zal zogenaamd de uitzending beginnen en wordt het hele draaiboek van scene één tot ‘Daag Sinterklaasje’ doorlopen. Mochten er nog dingen fout gaan dan weten we dat in ieder geval voordat de hele handel live op TV komt. Tot die tijd moeten er nog wat dingetjes worden klaargemaakt, want ik en mijn collega’s stonden om acht uur al weer in Harderwijk door te nemen wat er die dag nog allemaal moet gebeuren.

Eén ding had ik in ieder geval al gezien toen we Harderwijk binnen reden. De triax kabels die we de vorige dag zo netjes langs de kade hadden opgebost lagen nu allemaal met plug en al in het water. Op zo’n moment is het maar hopen dat de kabel nog werkt en niet vervangen hoeft te worden, anders moet er zo een paar honderd meter kabel weggehaald en opnieuw neergelegd worden en dat was niet ingepland voor vandaag, laat staan morgen. Dus voor er ook maar iets anders gedaan werd gingen we even kijken bij de kade om te zien wat precies de schade was. De pluggen van de kabels hingen allemaal netjes naast elkaar in het water, duidelijk met opzet door iemand gedaan. Waarom iemand zoiets zou doen is mij een raadsel, maar gelukkig deden alle kabels het nog en werd de planning dus niet heel ernstig verstoord.

Vliegende Keep

Tijdens de lunch kregen alle camera posten een assistent toegewezen. Als camera assistent doe je, tijdens een uitzending, in principe niets meer dan kabels vasthouden en statieven dragen. Belangrijker dan je denkt, de cameraman moet zich immers focussen op het maken van mooie plaatjes en heeft geen tijd of zin om steeds een kabel aan de kant te trappen. Ook bij het verplaatsen van positie A naar positie B moet het statief gedragen worden, de cameraman heeft immers al een loodzware camera op zijn schouder.

Wij als ROC’ers zijn daar natuurlijk uitermate geschikt voor en iedereen kreeg dan ook een camera positie toegewezen waar hij mocht helpen. Behalve ik. Nee, voor mij was een speciaal baantje bedacht, namelijk de vliegende keep. De persoon die constant naar de portofoon luistert, de persoon die bij de eerste tekenen van problemen al met een oplossing moet komen aanzetten. Dat was dus mijn taak. Voor de stoet uitrennen om te checken of één van de camera posities nog iets nodig heeft en reageren zodra er ergens problemen zijn. Dat had wel als voordeel dat ik de hele repetitie grotendeels kon zien tenzij er problemen ontstonden. En gelukkig ging alles tijdens de repetitie zo goed als maar gehoopt kon worden!

13 november -- Dag van de Intocht

Omleiding. Niet parkeren in het centrum. Dranghekken staan al ver voor de haven langs de weg. Sleepwagens rijden af en aan het centrum in en langs de kade bivakkeren de eerste gezinnetjes met hun kinderen al om maar niets te missen van Pakjesboot 12. Het is al flink bedrijvig in Harderwijk om acht uur ‘s ochtends.

Voor ons is er tot 12 uur weinig te doen. Er liggen ditmaal geen kabels in het water en afgezien van een paar matjes die neergelegd moeten worden zijn het voornamelijk de regie en de camera mensen die druk zijn met voorbereiden. Gelukkig is de lokale Bakker Bart de beroerdste niet en zitten we daar lekker warm te wachten en vragen zo nu en dan eens over de porto of er nog iemand hulp kan gebruiken. Het antwoord blijft de hele ochtend het zelfde; nee. Eigenlijk zijn er op de meeste plaatsen al te veel man aan het helpen.

Pas om half twaalf is het voor iedereen tijd om zijn positie in te nemen. Voor mij betekend dat richting de kade waar ik mooi vanuit mijn VIP plekje op de steiger kan meegenieten van de intocht. De stad is inmiddels volgelopen met mensen. Langs de dranghekken staan honderden ouders en kinderen te wachten op een blik op de goedheiligman. Langs de kade staan verschillende scholen en verenigingen die allemaal hun kunstje willen tonen aan Sinterklaas. Het is een gezellige drukte, al ben ik toch blij dat ik die drukte grotendeels mag vermijden dankzij de gele crewbadge die om mijn nek bungelt.

Paniek!

Klokslag twaalf uur begint de uitzending en is Harderwijk live op de TV te zien voor miljoenen Nederlanders. Net als tijdens de repetitie kijk ik stilletjes mee op de steiger hoe de presentator en de burgemeester als twee kippen zonder kop staan te kijken naar een brug waar nog geen speedboot doorheen past. Zelfs als de stoomboot al lang en breed in zicht is voor de honderden mensen langs de kade staan deze twee zich nog steeds af te vragen waar Sinterklaas nou blijft. Oh, wat stom! Ze stonden de verkeerde kant op te kijken! Ach dat kan gebeuren.

Alles gaat zoals het moet gaan en terwijl Pakjesboot 12 begint met aanmeren hoor ik over de portofoon dat er geen signaal meer is bij camera acht. Mogelijke kabelbreuk, niet onrealistisch met zoveel mensen in de stad. Desondanks geen grote ramp, er hangt bij die positie immers een reserve kabel. Maar een halve minuut later hoor ik dat ook die niet lijkt te werken. Dubbele kabelbreuk? Dat zou behoorlijk vervelend zijn en dat is dan ook meteen mijn teken om maar eens iets te gaan doen. Helaas voor mij ligt camera positie acht een behoorlijk eindje lopen van de kade.

Onderweg merk ik hoe gezellig het schijnbaar is langs de route. Aangezien ik over de route mag lopen krijg ik (tot mijn eigen schaamte) regelmatig sinterklaasliedjes toegezongen. Ook de aan het eind van de dag wel bekende ‘Sinterklaaaas! Oh u bent Sinterklaas niet…’ hoorde ik vrij veel. Eenmaal aangekomen bij positie acht blijkt alles gelukkig alweer te werken. De paniek om de reserve kabel was een vals alarm.

Afbreken

De rest van de intocht verliep goed. Sinterklaas maakte zijn tochtje door Harderwijk en kreeg van de kinderen op het marktplein nog een paar liedjes, waarschijnlijk in de hoop dat ze dan extra cadeautjes zouden krijgen. Terwijl Harderwijk langzaam weer leegliep werd de crew in het gemeentehuis getrakteerd op een lekker bakje snert. En geloof mij dat gaat er wel in na zo’n dag.

Voor de bezoekers van Harderwijk en de rest van Nederland is de intocht dan al weer voorbij. Voor ons begint dan echter pas het echte werk., het hele handeltje mag namelijk weer worden afgebroken. 12 kilometer kabel weer netjes oprollen en inladen, het liefst voor zes uur die zelfde avond. Met de hulp van elk crewlid, inclusief alle cameramensen, hebben we heel Harderwijk weer ontdaan van 12 kilometer kabel in minder dan zes uur want om half vijf die zelfde avond ging de laadklep van de laatste materiaalwagen dicht. Een kleine week zijn we bezig geweest om Harderwijk voor te bereiden op de intocht en nog geen zes uur na de uitzending is alles, inclusief de compound, al weer weg. Now that’s teamwork!

Via deze weg wil ik iedereen bij Dutchview bedanken voor een geweldige ervaring. In het bijzonder Bas en Jan die ondanks het drukke schema toch iedere keer maar tijd bleven maken voor de vragen van ons ROC’ertjes. Bedankt jongens! Oh en natuurlijk Bram van der Vlucht omdat ie het hem toch ieder jaar maar weer flikt. Dat je nog vele jaren mag meelopen!

Video Playlist van de Generale Repetitie

Verslag over de Generale Repetitie door Sinterplaza

Meer over dit onderwerp:

1. OnAir OnLine: Het Begin van 9 Weken Stress De traditionele afsluiting van elk schooljaar en zonder twijfel de...
2. Langs Decor en Rekwisiet Studiodeuren die normaal gesloten blijven, stonden dit weekend wagenwijd open...
3. Stroomstoring op Mediapark In de nacht van zaterdag op zondag heeft zich een...

De AV’ers zijn tijdens het project verantwoordelijk voor de technische uitvoering van de uiteindelijke productie. Niet alleen zijn ze eindverantwoordelijken voor de kwaliteit van het beeld, geluid en licht, de AV’ers werken ook aan de eindmontage van het filmpje.

De JP’ers organiseren de hele productie. Als producers zijn zij verantwoordelijk voor het regelen en bijhouden van draaidagen, filmlocaties, interviews, het uitwerken van een format en een overzicht maken van eventuele uitgaven. Ook treden ze tijdens het filmen vaak op als regisseur. Tijdens de montage zullen de JP’ers ook de vorderingen bijhouden en suggesties geven.

De MV’ers zijn verantwoordelijk voor alle grafische elementen van het project. Denk hierbij aan het programma logo, een website, flash animaties, enzovoort. Aan hen de taak om het programma een passende uitstraling te geven en deze uitstraling door te trekken naar de website en de poster.

Brainstormen

Met een team van zeven man (3 AV’ers, 2 JP’ers en 2 MP’ers) waren we het kleinst van de tien OnAir OnLine teams. Maar wat we niet hadden aan mankracht maakte we goed met wilskracht en inzet. En zo zaten we vanaf de allereerste dag met elkaar om de tafel om te bespreken waar ons programma over zou gaan.

Omdat het programma jongeren moet aanspreken kwamen we al snel op het onderwerp ‘school’ en ‘opleidingen’. Enige probleem, je wordt op TV al dood gegooid met programma’s over verschillende beroepen en opleidingen. De uitdaging was dus om een format te verzinnen waarbij we vanuit een heel nieuw perspectief met het onderwerp ‘opleidingen’ om gaan. Na een hoop ideeën direct naar de prullenbak te hebben verwezen kwamen we als team terecht op het volgende idee.

Wat nou als we gewoon met een camera de straat op gaan, willekeurig mensen aanspreken en vragen welk beroep ze uitoefenen? Kom je een leuke beroep tegen dan lopen we een dagje met die persoon mee en geven we de kijker informatie over dat beroep en welke opleiding je moet doen om daar te komen. Als je tientallen mensen op straat interviewt moet er toch minstens één persoon bij zitten die een super interessant beroep heeft dat jongeren interesseert. En als je ze dan ook nog op hun favoriete beroep laat stemmen heb je een uniek format. Zo gezegd zo gedaan.

Maar iedereen die in de televisie wereld werkt weet dat TV zo nep is als het maar kan. Daadwerkelijk de straat op gaan en hopen dat we iemand tegenkomen met een leuk beroep is behoorlijk riskant als je het hele handeltje over negen weken moet inleveren. En dus gingen we op jacht naar een onderwerp voor de pilot aflevering.

De Luchtmacht

Al snel kwam één van de JP’ers met een geweldig voorstel om een item te draaien over het F-16 Demoteam. Hij kende iemand die voor de luchtmacht werkt en kon via via wel een interview regelen met één van de teamleden. Dit was natuurlijk een gouden kans. Mogen draaien bij de luchtmacht lukt niet zomaar iedereen, zeker niet een stel broekies op een media opleiding. Het was dan ook een kans die we met beide handen vast grepen.

Na veel mailen en bellen met de luchtmacht wisten we een afspraak te maken op vliegbasis Leeuwarden. We zouden daar een dag lang mogen draaien, inclusief een interview en een vlieg demonstratie van het demoteam.

Tips

Hoe die draaidag is verlopen zul je binnenkort kunnen lezen op Backstage Media. Tot die tijd wil ik nog wat tips delen voor iedereen die op dit moment misschien met OnAir OnLine bezig is, voornamelijk over het bedenken van een format.

Het spreekt voor zich, maar probeer origineel te zijn. Alles over school, opleidingen, beroepen enzovoort is de afgelopen jaren al enorm veel voorbij gekomen in OnAir OnLine en ook wij kwamen erachter dat ons originele helemaal zo origineel niet was. Doe goed onderzoek voordat je je vastlegt op je format.

Wees bereid compromissen te sluiten. Zoals ik al zei waren wij met zeven man het kleinste team, er waren ook teams van twaalf man. Als je het met zoveel mensen unaniem eens probeert te worden dan zit je te vergaderen tot diep in de nacht. Zelfs als je een idee niet ziet zitten moet je bereid kunnen zijn je eigen plannen naast je neer te leggen, ook al denk je dat ze beter zijn dan de rest.

Weet wat wel en niet kan. Dit geld zeker voor de AV’ers in het team. De Junior Producers hebben er een handje van om met ideeën te komen die technisch niet haalbaar zijn. Ten minste, niet met de apparatuur die je op school tot je beschikking hebt. Beloof geen dingen die je niet waar kan maken en check desnoods bij een leraar of bepaalde dingen haalbaar zijn of niet.

Analyseer je teamgenoten. Het is verstandig om vanaf de eerste dag met een kritische blik naar je teamgenoten te kijken. In negen weken tijd kun je goede vrienden worden maar je moet problemen aan kunnen zien komen. Als je op de eerste vergadering al merkt dat er één of twee mensen bij zitten die er met de pet naar gooien houd die personen dan extra in de gaten en spreek ze er tijdig op aan voordat er dingen fout gaan. Negen weken lijkt lang, maar het is heel kort. Mensen die hun deadlines missen kun je echt niet gebruiken als je een strak schema hebt.

Jobhoppers Online

Jobhoppers, ons uiteindelijke programma, heeft ook een eigen website die is ontworpen door de Media Vormgevers van ons team. Je kan de website hier bezoeken.

OnAir OnLine

Deel 1: Het Begin van 9 Weken Stress
Deel 2: Bedenk een Format

Meer over dit onderwerp:

1. OnAir OnLine: Het Begin van 9 Weken Stress De traditionele afsluiting van elk schooljaar en zonder twijfel de...
2. Paniek Achter de Lichtregeltafel Zoals vaste lezers inmiddels wel zullen weten zijn er een...
3. Sinterklaas is weer in’t land! Ieder jaar komt Sinterklaas aan in een stad in Nederland....

Wat is OnAir OnLine?

In teams van 8 tot 10 mensen is het de bedoeling dat we een crossmediaal format moeten bedenken, produceren en uitvoeren. Een crossmediaal format is een programma idee dat gebruik maakt van meerdere media (zoals internet, TV, etc) en per medium in verbinding staat met een ander medium. Voor OnAir OnLine moet er een pilot aflevering van minimaal 10 minuten geproduceerd worden en een website die het format en het programma ondersteund. Ook moeten de vormgevers in ieder team hun vaardigheden gebruiken om een aantrekkelijk logo, flash animaties en een promotionele poster te maken.

Tegen het eind van het project zal het programma worden gepresenteerd voor een vakjury. Deze jury bestaat uit mensen die al jaren in het media vak werken en dus goed kunnen beoordelen hoe goed het programma is uitgewerkt. Op basis van de beoordeling van deze jury kunnen programma’s genomineerd worden voor verschillende prijzen, genaamd Rocky’s, die worden uitgereikt op de gala avond op de laatste schooldag van het jaar. Er zijn prijzen te winnen op verschillende punten, namelijk;

• Beste Totale Productie (Hoofdprijs)
• Beste Crossmediaal Format (Beste Format)
• Beste Technische Realisatie (Camera, Licht, Geluid, Montage)
• Beste TV Programma (Productie en Uitvoering)
• Beste Vormgeving (Huisstijl, Logo’s, Animaties, Website, Poster)

Mocht het nog niet duidelijk zijn, dit is dus absoluut geen makkelijk project. Samen kunnen werken is absoluut een must en je zult bereid moeten zijn om lang voor en na je officiële schooltijden aan je programma te werken. Je zult uiteindelijk ook je verhaal doen aan een vakjury van mensen die werken bij bedrijven waar je misschien later stage wil lopen. Hier een goede indruk achter laten is dus enorm belangrijk. Je werkt niet alleen aan dit project voor een goed cijfer of een leuke prijs, maar ook voor je toekomst. Jouw inzet in dit project kan mogelijk je volgende stage of zelfs werkgever bepalen.

Het Begin van 9 Weken Stress

In het volgende bericht over OnAir OnLine zal ik het gaan hebben over het tot stand komen van ons team, het bedenken van het format en hoe we ongetwijfeld het stoerste item van dit jaar wisten te bemachtigen.

Naast de tien minuten durende aflevering moet er ook een promo gemaakt worden die dient als een reclame spotje voor je programma. Dit bericht ga ik dan ook afsluiten met de promo van ons uiteindelijke programma; Jobhoppers. Hou de site in de gaten voor meer berichten over OnAir OnLine!

OnAir OnLine

Deel 1: Het Begin van 9 Weken Stress
Deel 2: Bedenk een Format

Meer over dit onderwerp:

1. OnAir OnLine: Bedenk een Format Zoals je eerder hebt kunnen lezen is het project OnAir...
2. Sinterklaas is weer in’t land! Ieder jaar komt Sinterklaas aan in een stad in Nederland....
3. Paniek Achter de Lichtregeltafel Zoals vaste lezers inmiddels wel zullen weten zijn er een...

Zo is er ook ieder jaar een vast terugkerend evenement van de afdeling Leisure. De jongens en meiden die deze opleiding volgen worden uiteindelijk opgeleid tot Leisure & Hospitality Host. In principe zijn deze mensen verantwoordelijk voor het entertainment in vakantie parken, hotels, pretparken en zo voort.

Eén van de opdrachten die ieder jaar terug komt is het organiseren en opvoeren van een musical. Media verzorgt hierbij het licht en geluid op het podium in de kantine. Vorig jaar heb ik, vanaf de zijlijn, een klein stukje van de opdracht gezien. Ze voerde toen de musical Moulin Rouge uit. Dat jaar waren er voor de mensen van media, onder andere, redelijk grote problemen met de muziek omdat er een CD werd aangeleverd die de CD speler niet lekker vond. Uiteindelijk was dat probleem vijf minuten voor aanvang opgelost, maar er is behoorlijk wat gezweet die avond.

Dit jaar was het de musical Grease en werd ik samen met een klasgenoot uitgekozen om het hele licht en geluid op te bouwen en uit te voeren. Een vrij grote verantwoording waarbij van mij werd verwacht dat ik met beperkt materiaal een lichtplan uitwerk, opbouw en uitvoer. Samen met nog twee andere uit de klas zijn we vanaf 08:30 bezig geweest het podium op te bouwen en kregen dit, na een vervelend probleem met het bewegend licht, uiteindelijk net op tijd aan de praat voor de generale repetitie.

Tijdens de generale repetitie kreeg ik een spoedcursus lichttafel bedienen. Het omgaan met conventioneel (vast) licht is niet zo moeilijk. Kwestie van een schuif open en dicht trekken. Het programmeren van het bewegend licht is echter nog best lastig als je het nog nooit hebt gedaan. Zeker als dit moet gebeuren tijdens de generale repetitie. Na ongeveer een half uurtje te hebben gekloot met de licht tafel had ik wel redelijk door hoe de basis werkte. We hadden inmiddels de meeste effecten voor tijdens de show al voorgeprogrammeerd, maar we miste nog een flitsende opening die bij de intro muziek paste. Dus terwijl de acteurs zich aan het omkleden waren maakte wij nog even een mooie lichtshow voor het begin. Het resultaat daarvan kun je hieronder zien.

Ervaren licht technici zullen ongetwijfeld hun neus ophalen voor zo’n simpel stukje licht maar ik was al lang blij dat het allemaal goed ging. Er is nog veel te leren op dat gebied.

Uiteindelijk is het een hele geslaagde avond geworden. De show ging goed, het geluid ging goed en het licht ging goed en dus waren we allemaal ruim tevreden over de uitkomst. Ik vond na afloop nog een paar filmpjes van het optreden. Veel plezier met de herbeleving van Grease!

Meer over dit onderwerp:

1. OnAir OnLine: Het Begin van 9 Weken Stress De traditionele afsluiting van elk schooljaar en zonder twijfel de...
2. OnAir OnLine: Bedenk een Format Zoals je eerder hebt kunnen lezen is het project OnAir...
3. Wieler 6 Daagse in Ahoy Over het algemeen denk je al snel aan grote artiesten...

HILVERSUM – Pakweg 2250 ROC-leerlingen stonden maandagmorgen binnen zes minuten buiten, nadat er op een van de toiletten op de tweede verdieping brand was uitgebroken. Daarbij ontstond flink wat rookontwikkeling. Na een uurtje kou lijden konden de lessen weer worden hervat.

“De ontruiming verliep snel en rustig”, keek directievoorzitter Willem te Riele terug. De oorzaak van de brand wordt nog onderzocht. Er vielen geen slachtoffers.

Klik op het plaatje voor de video van het ‘spektakel’.

Bron: GooienEemlander.nl

En nog een eigen filmpje gemaakt tijdens het wachten

Meer over dit onderwerp:

1. Wieler 6 Daagse in Ahoy Over het algemeen denk je al snel aan grote artiesten...

Begrijp me niet verkeerd, de klussen op school in de kantine en de klus in het Gooiland Theater waren natuurlijk ook enorm leuk om te doen. Maar Ahoy is toch net even een stapje hoger. De locatie is groter, het evenement is bekender en de productie in zijn geheel is natuurlijk een stuk complexer en groter dan alles wat ik tot nu toe gedaan heb. En het is natuurlijk altijd leuk om backstage te staan bij dit soort dingen.

“We zoeken nog mensen…”

Zodra ik op mijn school de bovenstaande woorden voorbij hoor komen spits ik altijd even mijn oren om te horen waar het precies over gaat. Het is bij ons op de afdeling niet gek om klussen als grote concerten of voetbal wedstrijden aangeboden te krijgen, maar ik ben niet de enige die op de loer ligt voor dat soort klusjes dus enige scherpte is vereist.

Het geluk stond dit keer echter aan mijn zijde, want er werden mensen gezocht voor een klus in Ahoy en mijn klas werd als eerste benaderd. Simpele keus natuurlijk, dus ik zette mezelf op de lijst om twee daagjes mee te draaien en wachtte af.

Pijn in je schouder

Samen met drie andere klasgenoten ging ik vrijdag richting Rotterdam. De Tom Tom werkte niet helemaal mee en stuurde ons regelrecht door het centrum, in plaats van er om heen, maar uiteindelijk kwamen we waar we zijn moesten; Ahoy, het evenementen pareltje van Rotterdam. Naast De Kuip natuurlijk.

Terwijl we het terrein op reden was het even twijfelen waar de auto moest staan. Toch zeker niet op de publieke parkeerplaats waar het me tien euro zou kosten om een avondje te staan? Welnee, gelukkig had iemand nog zijn pas van de vorige avond bij zich en verschafte ons daarmee toegang tot de VIP parkeerplaats. Dat scheelde mij tien euro, het scheelde ons allemaal een lange wandeling en het is gewoon tof om een VIP te zijn.

Eénmaal binnen kregen we een korte (backstage) rondleiding van Ahoy. Waar de camera’s precies staan, wat er precies staat te gebeuren en wat onze rol daarin gaat worden. Er waren in totaal drie camera’s. Een vaste camera’s die een totaal shot maakte van de baan, nog een vaste camera die shots kon maken van de finish en een schouder camera waarmee we op verschillende plaatsen direct langs de baan konden gaan staan.

Schouder camera’s, of handhelds, bedienen is naar mijn mening een vak apart. Je bent natuurlijk lekker mobiel, maar het stil houden van de camera is niet zo makkelijk als het lijkt. Ook het gewicht, een goede acht tot tien kilo, gaat na een tijdje een flinke tol van je schouder en arm eisen. Het leek me daarom een goed idee om een avond te draaien met de handheld om zo ervaring op te doen en te wennen aan het gewicht. Op school gebruiken we immers soort gelijke camera’s en ik zal ze in de toekomst nog vaak gaan gebruiken.

Ik vond het de leukste en meest indrukwekkende klus die ik tot nu toe heb gedaan. Hieronder staat een rapportage van RTV Rijnmond. De meeste shots van de wielrenners op de baan zijn dus gemaakt door mij en een andere klasgenoten. Al het andere is van RTV Rijnmond zelf.

Robin

Meer over dit onderwerp:

1. Sinterklaas is weer in’t land! Ieder jaar komt Sinterklaas aan in een stad in Nederland....
2. Sinterklaas is weer in’t land! Ieder jaar komt Sinterklaas aan in een stad in Nederland....
3. OnAir OnLine: Het Begin van 9 Weken Stress De traditionele afsluiting van elk schooljaar en zonder twijfel de...

Tegenwoordig zul je bijna nergens nog een hoorspel tegenkomen. Niet op de mainstream radio zenders in ieder geval. Als je goed zoekt zul je misschien nog ergens één of twee zenders tegenkomen die nog hoorspellen uitzenden. Het is dus een vrij oud concept wat vooral populair was toen de televisie nog helemaal niet bestond (of een te grote luxe was om te betalen). Vandaag de dag kijken we TV series, in 1930 luisterde je op vrijdag avond naar een spannend hoorspel, bij wijs van spreken.

De Opdracht

Aan ons dus de taak om de nostalgie van het hoorspel terug te brengen. Om te beginnen moesten we, uit een lijst verhaaltjes, het verhaal kiezen wat ons het leukst leek om uit te voeren als hoorspel. Uiteindelijk hebben we (mijn kleine groepje) het volgende verhaal uitgezocht.

Politie op afroep

Een man ligt net in bed, wanneer zijn vrouw tot de ontdekking komt dat ze het tuinlicht heeft laten branden. De beste man is de beroerdste niet, dus gaat hij op zijn pantoffels naar beneden. Wanneer hij door het raam naar buiten kijkt, ziet hij onbekenden bij zijn garage naast het hij. Ze sjouwen met spullen. Inbrekers!

De man belt onmiddelijk de politie. Een agent aan de andere kant van de lijn vraagt hem of de inbrekers van de garage het huis in kunnen komen. “Nee, alle deuren en ramen van het huis zitten op slot”, antwoordt de man.
De  agent verteld dat alle agenten met andere zaken bezig zijn, maar dat hij een patrouille zal sturen zodra er weer agenten vrij zijn.

De man hangt de telefoon op, telt tot dertig en belt terug. “Hoi, ik belde jullie net om te melden dat er inbrekers in mijn garage staan. Nou, jullie hoeven niet meer te komen want ik heb ze neergeschoten.”

Binnen vijf minuten staan er drie politieauto’s met gillende sirene bij de man voor de deur. De agenten grijpen de inbrekers meteen in de kraag. Eén van de agenten roept de man ter verantwoording.
“Ik dacht dat je ze had neergeschoten!”

Hij antwoordt: “Ik dacht dat jullie zeiden dat er geen agenten beschikbaar waren.”

Het script voor het hoorspel is inmiddels klaar en is erg leuk geworden. Hoe we het bovenstaande verhaaltje gaan uitwerken in het hoorspel zul je te horen krijgen over een paar weken. Het MP3tje zal dan ook te downloaden zijn via deze website.

Robin

Meer over dit onderwerp:

1. Politie op Afroep – Hoorspel Resultaat Vorig jaar november kregen we de opdracht een hoorspel te...

Dit jaar was anders. Dit jaar waren de teams wel eerlijk en hadden we in ons team, het rode team, een goede manier van coördinatie en samenwerking. Iedere ronde die we speelde hebben we gewonnen of minstens in een gelijkspel laten eindigen. Zo goed zijn we nou éénmaal.

Het was net als vorig jaar weer een geweldige dag en het is eigenlijk iets wat we vaker zouden moeten doen. Helaas is het alleen voor de eerste jaars, dus volgend jaar zal het er niet meer inzitten.

Eén van mijn klasgenoten heeft ook de taak op haar genomen om de hele dag te filmen. Het resultaat is een leuk filmpje wat de stemming van die dag goed weergeeft. Met dank aan Charmaine voor het filmen en bewerken!

Robin

Meer over dit onderwerp:

1. OnAir OnLine: Het Begin van 9 Weken Stress De traditionele afsluiting van elk schooljaar en zonder twijfel de...
2. Paniek Achter de Lichtregeltafel Zoals vaste lezers inmiddels wel zullen weten zijn er een...

Het principe is vrij simpel. Tijdens je werk als camera man, geluid technicus en licht technicus zullen er ongetwijfeld momenten zijn dat je apparatuur er geen zin meer in heeft en jij het ter plekke moet gaan repareren. Hier zal soms een soldeerbout aan te pas moeten komen en dus wordt ons nu geleerd hoe je zo’n ding precies moet gebruiken.

Leuk en aardig, zou je zeggen. Beter dan in de boeken zitten, zou je zeggen. Beter dan P = U x I (wut?) leren bij electra, zou je zeggen. En toch heb ik er een enorme hekel aan, voornamelijk omdat bij mij altijd alles mislukt als het om solderen gaat. Het is namelijk de bedoeling dat we van een stuk koperdraad een figuurtje buigen en solderen. In de volgorde van het boek moeten dat worden; een poppetje, een fiets, een camera, een brug en je initialen. Het poppetje is inmiddels af zoals je hiernaast kan zien, maar helaas wil het nog niet erg opschieten met de fiets.

Ik was er aan begonnen vol goede moed. Het poppetje was gelukt, dus die fiets kon niet veel moeilijker zijn, toch? Toch? Oh jawel. Net toen ik het frame en de wielen netjes aan elkaar had gesoldeerd en ik dacht dat alles goed vast zat… viel de hele handel weer uit elkaar.

Ach ja, Rome is ook niet in een dag gebouwd.

Robin

This year was no different. As usual the students from the fashion department had to organize a complete fashion show for their practical exam assignment, taking care of clothes, make up, music, choreography, you name it. The exam location for fashion changes each year as far as I know and this year the location was the old Gooiland Theater, right here in Hilversum. Great of course, because that makes it really close to home.

The Stage

Since we had exams earlier that morning, me and the classmates who were also coming to help out arrived at the theater around noon. A lot of the work had already been done; moving heads were already in position above the stage, audio equipment was already up and working and they were just about to begin building the primary stage construction. The idea was to create a sort of banana out of cloth on which we could project colors and shapes using a set of 3000 Watt moving heads and another set of 2500 Watt. Needless to say these things emitted a huge amount of light but the effect in combination with the ‘banana’ was very cool to see. My compliments to the stage designers (probably my teachers… cheers!).

The Spotlights

When the stage was done, all lights had been programmed, every cable taped down and everything was working it was time for the waiting game. Most of us hung around aimlessly while the light guys were doing their best to program the light table in time for the big show.

After about an hour the dress rehearsal started and me and a classmate were sent up to the balcony to operate the two spotlights. I’ll tell you right now that being a spotlight operator is not as easy as it looks since you have to try to predict every single move a person is going to make. Especially the first act was hard to follow since it was a sort of African dance, this guy was jumping all over the place. I’m actually glad I got to see it during the dress rehearsal a couple of times otherwise I would have majorly screwed up during the real performance.

In the end we did good though. We got a lot of compliments from people sitting at the Front of House about how good we spotted for a first time which did make me feel good. It’s always nice to be appreciated.

You Break It, You’re Broke

When the show was over and the audience had left the theater the entire crew started to break the stage (which luckily always goes a lot faster then building it). The ‘banana’ was being torn down again, audio equipment packed up and cables rolled up and tossed in crates.

However in our hurry to be done as soon as possible me and one of my teachers kind of forgot that especially the 3000 Watt moving heads might take a while to cool down again. As we lifted one up and tried to tilt it over, the head had a sort of ‘FUCK YOU’ moment and started twisting and turning in all directions, making us lose our balance and almost dropping the damn thing lens down onto the stage. And just to paint a picture, regular 250 Watt moving heads already cost about € 3000,- a piece. These 3000 Watt moving heads cost about € 15.000,- a piece and we almost demolished one. Quick as I am I managed to save it by quickly grabbing the head and holding it up, but that also came at a price. Since the lamp was still hot I received a small yet very painful burn on my hand which proceeded to bleed for the remainder of the evening. But hey, at least I won’t have to cough up my share of 15 grand.

Holland’s Got Talent

A fun fact about this particular theater is that Holland’s Got Talent was done in this very theater, on the very stage we were working on. I generally don’t like those kind of shows though I must admit the *’s Got Talent shows were a lot more amusing than their Idols and Popstars counterparts, mostly because of the live audience present at the auditions.

It was very fun to see and reconize parts of the theater, such as the place where the jury sat and some spots backstage. Check out the video’s and photo’s below and see for yourself.

Final Thoughts

I have to say it was a very fun project to work on. For the first time I’ve actually worked in a theater and also had a chat with people who work there on a daily basis. Speaking to one of the employees really informed me about how things work in an actual theater.

After the stage was clean and everything was loaded up the entire crew had a few drinks in the theater’s bar. It’s fun to be socializing with your teachers after an event like that, especially because you start to know them from a completely different angle. I hope to participate in a few more projects like this next year. For now all I have to look forward to is building and breaking the school dance, but you will read about that next week.

Robin

Photos and Videos

[Show as slideshow]

[View with PicLens]

Meer over dit onderwerp:

1. Exams Almost nine months have passed since I started my study...
2. My First Lighting Job A few weeks ago I received a phone call from one...
3. Building The Stage Today was particularly fun day because today we got to...